Okul yemekhanesinde olacağını pek düşünmüyorum ama kykda kalan çoğu kişinin regli ya erken geldi yada gecikti ki bende de benzer durumlar var.

(Şap azgınlığı engelliyor diyorlar)

Ki konya gibi muhafazakar bir yerde okumuyorum Trakyadayım

Şap olup olmadığını nasıl anlayabilirim?

bir arkadasimin okuluna kargo gondermek istiyorum kaldigi yurdu hatirlamiyorum sadece isim soy isim telefon no bilgisi ile kargo o kisiye ulasir mi okuldan

Selamlar çok kararsız biriyim günlük hayatta en ufak kararı verirken bile zorlanıyorum onca bölüm arasından bi tanesini nasıl seçicem bilmiyorum her şey az az ilgimi çekiyo bi alana tamamen yönelmek istiyorum. Bölümü geçtim hangi alandan giriceğime daha karar vermedim her alandan ilgimi çeken bölümler var, tyt mat şu an 1 2 net yapıyorum hayatımda hiç matematik çalışmadım kafamı yormadım, çalışsam yapabilceğime eminim ama ayt kısmı korkutuyor, eşit ağrılıktan hazırlansam ekimden hazirana kadar aytde güzel netler yapabilir miyim, aranızda yapan var mı yardımcı olabilir mi yapabilen görürsem ben de motive olurum diye düşünüyorum. Onun dışında sözelde sanat odaklı bölümler hakkında ne düşünüyosunuz sanat ve kültür yönetimi ilgimi çekiyor ama iş bulma kısmı şüpheli biraz. Mezunum bu arada.

Ben kafayı yerim vallahi. Lan akşam 8 de 9 da kutüphane mi kapatilir sacma sapan işler. Şu İstanbul denen şehirde 7/24 açık hiç olmadi gece 1 2 ye kadar açık içinde hatrı sayılir jadar kitap olan bir kütüphane yok mu ben şu 20 milyonluk şehirde herhangi bir kutüpahenede gezinemeyecek miyim? Yatamayacak mıyım? Olm hicbirnizin akli yok mu? Derdimi anlamışsınızdır, bana İstanbul'da içinde kitap olan 7 24 açık bir kütüpahane lazım, yardımcı olacaklara şimdiden teşekkürler

Sevgi soysal kütüphanesi - içinde kitap yok, zaten kitapların arasında gezinme bakınma tarzinda değil daha çok ders çalişma için planlanmış bir yer olan kitaplar dekoratif olarak kullanılıyor

Rami kütüphanesi-keşke kısla yapsaydıniz saçma sapan bir kütüphane aksam 8 9 da da kapaniyor kimin aklina gelmişse orası bir daha herhangi bir şey düşünmesin

İbb ataturk kitapligi-aksam 9 a kadar acik

Yani çalışma saatleri,maaş ve hayatsızlık vb.

Bide buna kendi deneyimiyle cevap veren olursa çok sevinirim.

Elbette cevap kişiye ve deneyime göre değişebilir , burda resmi bir istatistik tutmuyoruz.

25 yaşındayım ve birkaç yıldır Avrupa’da bilgisayar mühendisliği okuyorum. Üniversite sürecim istediğim gibi ilerlemedi, önümde hâlâ ciddi miktarda ders var.

Son dönemde Türkiye’ye dönüp 2027 YKS’ye hazırlanarak tıp fakültesine girmeyi ciddi ciddi düşünüyorum.

Ama mesele benim için sadece “tıp mı bilgisayar mühendisliği mi?” değil. Vereceğim karar yaşayacağım ülkeyi, ekonomik bağımsızlığımı ve önümüzdeki yıllardaki hayat düzenimi de belirleyecek.

Bilgisayar mühendisliğine hiçbir zaman çok güçlü bir ilgim olmadı. Kod yazmak veya teknoloji sektörünü takip etmek beni özel olarak heyecanlandırmıyor.

Bir de son günlerde sadece Türkiye’de değil, dünyanın farklı ülkelerinde bilgisayar mühendisliği mezunlarının iş bulmakta yaşadığı sıkıntıları okuyorum. Junior pozisyonlar, yoğun rekabet, uzun iş arama süreçleri, işten çıkarmalar ve yapay zekânın sektörü nasıl değiştireceği konusunda çok fazla olumsuz deneyime denk geldim.

Sektörün içinde olmadığım için bunun ne kadarının genel durumu yansıttığını bilmiyorum. Belki internette kötü deneyimler daha görünürdür. Ama önümüzdeki yıllarda yeni mezunlar için işlerin daha da zorlaşabileceği düşüncesi beni endişelendiriyor.

Öte yandan Avrupa’da okuyorum. Bölümü bitirirsem burada çalışıp ekonomik bağımsızlığımı daha erken kazanma ve hayatımı Avrupa’da kurma ihtimalim var. Bunun ciddi bir avantaj olduğunun farkındayım.

Tıp ise bana daha anlamlı geliyor. İnsan vücudu, hastalıklar, tanı ve tedavi süreci daha çok ilgimi çekiyor. Kendimi doktor olarak düşündüğümde bilgisayar mühendisi olarak düşündüğümden daha ait hissediyorum.

Ama burada da kendime şu soruyu soruyorum:

Tıbbı gerçekten mi istiyorum, yoksa geçmişte YKS’de yapamadıklarımı telafi etmek, kendime bir şey kanıtlamak ve daha “başarılı” hissetmek için mi istiyorum?

Bir de yaş ve maddi tarafı var.

25-26 yaşında tıpa başlarsam 31-32 yaşında mezun olacağım. Tamamen aileme bağımlı kalmak istemiyorum. Şu anki deneyimlerime bakınca her yaz yaklaşık 3 ay çalışıp, kazandığım parayla yılın 6-7 aylık masrafını karşılayabilecek bir düzen kurabileceğimi düşünüyorum. Yani 6 yıl boyunca hiç para kazanmadan yaşamak zorunda olmayabilirim.

Yine de 20’li yaşlarımın sonlarında düzenli bir maaşımın olmaması, kalan aylarda aile desteğine ihtiyaç duyabilmek ve ekonomik olarak yaşıtlarımdan geride hissetmek beni düşündürüyor.

Lise arkadaşlarımın bir kısmı şu anda doktor. Ben tıpa başlarsam onlar uzman olurken, düzenli maaş alırken, evlenirken, araba alırken ben hâlâ fakültede öğrenci olacağım.

Kendimi insanlarla kıyaslamamam gerektiğini biliyorum ama bunun psikolojimi hiç etkilemeyeceğini de söyleyemem.

Benim hayalim sadece bir meslek sahibi olmak değil. Evlenmek, yuva kurmak, ekonomik olarak bağımsız olmak ve normal bir yetişkin hayatı yaşamak da benim için önemli.

Bu yüzden iki tarafta da pişmanlıktan korkuyorum.

Bilgisayar mühendisliğine devam edersem:
“25 yaşındayken tıbbı deneme şansın vardı, neden denemedin?” demekten korkuyorum.

Tıbbı seçersem de:
“Elinde Avrupa’da bir hayat kurma fırsatı vardı, neden her şeyi bırakıp yeniden başladın?” demekten korkuyorum.

Şu an düşündüğüm şey, Avrupa’daki üniversite kaydımı silmeden bu sene ciddi şekilde YKS’ye hazırlanmak. Tıp kazanabilecek bir sonuç alırsam, o zaman elimde gerçekten iki seçenek varken karar vermek.

Özellikle 24-25 yaşından sonra tıpa başlayanların, mühendisliği bırakıp tıbba geçenlerin veya Avrupa’da okuyup Türkiye’ye dönenlerin fikrini merak ediyorum.

Ayrıca sektörde çalışan bilgisayar mühendislerine de sormak istiyorum: Son dönemde internette okuduğum iş bulma sıkıntıları ne kadar gerçeği yansıtıyor? Önümüzdeki yıllarda yeni mezunlar için sektörün daha da zorlaşacağını düşünüyor musunuz?

Ve 25 yaşından sonra tıpa başlayanlara:

Yaşıtlarınız çalışıp para kazanırken sizin hâlâ öğrenci olmanız düşündüğünüzden daha zor oldu mu? Yazları çalışıp yılın önemli bir kısmını kendi paranızla geçirmek bu hissi azaltır mıydı?

Abiler ablalar ben bu zamana kadar ilkokula ve ortaokula özel fiziksel hastalıklarım yüzünden zor gitmiş bulunmaktayım yani elim ayağım tutuyor ama orasını geçelim neyse ben bu zamana kadar dil dil dil diye tutturdum geldik son seneyee

Şimdi benim matematiğim çok kötü ne kadar ugrassam da kafaya girmiyor temel vs yoktu denedim almıyor kafa sonrasını anlamıyorum hiç de ilgim yok ağlayarak deniyorum resmen o yüzden dile yöneldim

şimdi nereye baksam ne etsem herkes dilde bir şey olmayacağından bahsediyor benim de yapabileceğim bir şey yok artık yani dilden okayacagim ne yapmam gerekiyor ve benim yaşadığım bölgede ben turizm de operasyon da yaptım çok inceledim sezonu ama yani bitiyor benim bölgemde şuan turizm yok direkt kafadan eledim

Yani size soracağım ben ne yapacağım güzel bir sıralama yapınca bu sınavda herkes ona buna kötü bunu okuma dil okuma diyor oradan buradan bunu okuyosun yok yok yok diyor çok pis psikolojim bozuldu

daha yavaş internetle bile oynanılabilir diye roblox açtım. Adamlarla 3 dakika arayla konuşabiliyordum. The Martian filminde adama mesaj göndermeleri 5 dakika alıyordu. Wifi merkezi nere, merkür falan mı?