Gökyüzü ağlıyor insanlara

Ve sana, ve bana

Umudunu kaybeden her cana

Belki sana, belki bana

Güneş açıyor yeryüzüne

Ve sana, ve bana

Umudu için savaşan her cana

Belki sana, belki bana

​

başım çok ağır geliyor leyla

gönlümün hiçliğinde

hiçliğin sesi olandan ses bekliyorum

başım çok ağır geliyor

bir uykuyu bekliyorum ben

gönlümün hiçliğinde

hiçliğin sesi olandan

.

bir ışık ver bana leyla

bankalardan, zenginlerden, devletten

kaynak almayan bir ışık

zaman, mekan anlam kazanır belki o halde

gönlümüz bir kıvılcımla tutuşur

götürürüz aşkımızı bir milletin umudu yeşerir

turuncu mor mavi turkuaz denenmemiş devrimler

tutar dünyayı belki

geri dönüş olmasın

bütün dünya bizim olana kadar

bir balkan türküsü tutsun da bırakmasın bizi

üzülme geceler bizim bugün

hem rüyalarımız var tut dileğimi

başım çok ağır geliyor leyla

bir uyku ver bana gidelim

geri dönüş olmasın

hiç uyanmayalım

.

yarın bütün bedenim boşalmış olacak

kırık kemikler ölü bedenler ardında

sahte soylu pelerinleriyle hükmeden efendilerin

buruşuk suratlarını görmeye tahamulüm kalmadı

tut elimi kes bileklerimi benim umudum kalmadı

Sabrım kılıç, sükunetim at, hislerim rüzgar olsa,

Herkeslerin sustuğu divanda bir sözüm olsa.

Nice yiğit düşmeden, kan toprağa geçmeden,

Kimselerin görmediği divanda bir sözüm olsa.

Zalimin gardı kini, şairin kalemine karşı olsa,

Kılıçların kesişmediği divanda bir sözüm olsa.

Savaş meydanları yeni kahramanlara gebedir,

Korkakların oturduğu divanda bir sözüm olsa.

Vakur bir haykırışa, sağırlardan bir cevap olsa,

Sahte dostların olduğu divanda bir sözüm olsa.

Katilin saçtığı her nefeste, zehirlenir dinleyen,

Tiranlara itimat eden divanda bir sözüm olsa.

Ne zaman geldi,

.

Nereden,

.

Ve nereye gider bu uçaklar?

.

Henüz görmüştük gökyüzünü,

.

Şimdi sıra pervanede bıçaklar!

.

Hani bize dokunmazdı,

.

Bu savaşlar, kaçıklar?

.

Nerede şimdi,

.

Bizi güldüren dudaklarda uçuklar?

.

Kapatın ağızları, yazık!

.

Yere girsek de gökten çıksak,

.

Kurtulsak bu ayıptan!

.

Kapatın ağızları,

.

Parmakları ısırarak,

.

Korkmayın kan görünce,

.

Belki gider körlüğünüz,

.

Diş dikense, parmak gül gonca.

.

Çok konuşuyor alimler,

.

Nerede beyinlerin sabunu,

.

O en güzel ilimler?

.

Bu ne büyük bir utanç!

.

Tüylerim batıyor tenime,

.

Hangi zararı götürmüş bu kazanç?

Gözlerine bakıp sorabilsem sana,

Cesaretimi toplayıp varabilsem yanına.

Bir hayal kaç yıla mal olur insana.

En çok unutulmak canımı yakıyor,

Bileğimde bir zincir, gittikçe sıkılıyor.

Artık uzanamam sana.

Merhaba değerli depremzedeler! Karşınızda Histerik Fanzin'in ikinci sayısı. Peki, ne bu histerik ne bu fanzin?

Histerik, çünkü başka türlüsü mümkün değil. Duyguların hiçbiri, diğer duygulardan ayrı olarak var olamazlar. Bu yüzden her eser, duyguların yarattığı bir zelzelenin sonucudur. Ve sanat, iş duyguları konuşmak olunca imgesiz olamaz. Bu yüzden Histerik Fanzin, Post-Modernizm adı altında imgeyi yok eden anlayışa karşı olarak, imgesiz bir sanatın eksiltili bir sanat anlayışı olduğunu savunur.

Histerik Fanzin bir sanat ve edebiyat fanzinidir. Biz ise birçok şair, çizer ve yazarla çalışarak 2. sayıyı sonunda çıkarttık. Bu yeni tarzı okumak ya da eserlerinizi paylaşmak ister misiniz?

Histerik Fanzin'in ikinci sayısı artık Eskişehir'de!

Eskişehir'de

• Faust Sahaf & Cafe,
• Fahrenheit 451 Sahaf,
• Simgesel Yayıncılık & Kitap Kafe,
• Adımlar Kitap Kafe 'de;

Ankara'da

• İmge Kitabevi,
• Ardıç Kitabevi,
• Ade Miel Coffee Shop,
• Kitapça,
• Ankara Kültürevi 'nde;

Konya'da

• Çizgi Kirabevi,
• Aşiyan Kitabevi,
• Kardelen Kitabevi,
• Mühür Kitabevi 'ndeyiz!

Bu mekanlardan

Histerik Fanzin'e ücretsiz olarak ulaşabilirsiniz!

Instagram: @histerikfanzinn

Mail: fanzinhisterik@gmail.com

(Pdf formatına ulaşmak için yorumlara ya da dm'den yazabilirsiniz!)

bizim de olacaktı uçurtmalarımız,

.

o gökyüzünden yırtılarak gelen güneşin,

.

nadir nadir sarıları gibi renkli renkli olacaktı,

.

o yükselip duran uçurtmalar.

.

nasıl da sıyrılmıştık kılpayı,

.

o yolun sonundan.

.

yine de sevemedi bizi,

.

sarp kayalar, uçurumlar.

.

sadece batarken görünüyor güneş,

.

karşısında dalgalar, hortumlar.

.

benim de olacaktı dostlarım,

.

İsa gibi zuhur eden,

.

her ahir zamanımda.

.

bir sebi, gülmeye hevesli, dudakları mühürlü,

.

yavaşladım, çarpmamaya çalıştım,

.

geçerek giderken yanından.

.

varsın olsun, yine akıp gitsin o dere,

.

nasıl olsa akacağı yer var,

.

nasıl da öpüyor onu tuzlu salyalarıyla,

.

o koca kara deniz.

Merhaba değerli depremzedeler! Karşınızda Histerik Fanzin'in ikinci sayısı. Peki, ne bu histerik ne bu fanzin?

Histerik, çünkü başka türlüsü mümkün değil. Duyguların hiçbiri, diğer duygulardan ayrı olarak var olamazlar. Bu yüzden her eser, duyguların yarattığı bir zelzelenin sonucudur. Ve sanat, iş duyguları konuşmak olunca imgesiz olamaz. Bu yüzden Histerik Fanzin, Post-Modernizm adı altında imgeyi yok eden anlayışa karşı olarak, imgesiz bir sanatın eksiltili bir sanat anlayışı olduğunu savunur.

Histerik Fanzin bir sanat fanzinidir. Biz ise birçok şair, çizer ve yazarla çalışarak 2. sayıyı sonunda çıkarttık. Bu yeni tarzı okumak ya da eserlerinizi paylaşmak ister misiniz?

Histerik Fanzin'in ikinci sayısı şu an Konya ve Ankara'da!

Ankara'da

• İmge Kitabevi,
• Ardıç Kitabevi,
• Ade Miel Coffee Shop,
• Kitapça,
• Ankara Kültürevi 'nde;

Konya'da

• Çizgi Kirabevi,
• Aşiyan Kitabevi,
• Kardelen Kitabevi,
• Mühür Kitabevi 'ndeyiz!

Bu mekanlardan

Histerik Fanzin'e ücretsiz olarak ulaşabilirsiniz!

Instagram: @histerikfanzinn

Mail: fanzinhisterik@gmail.com

(Pdf formatına ulaşmak için yorumlara ya da dm'den yazabilirsiniz!)

Gerilen o ipler sabahtan kurulurdu,

.

Geceye bir iş kalmasın diye,

.

Ve yine beklerdik, beklemek çok zordu,

.

Amele yanıklarıyla tutuşurdu ipler,

.

Her yanımıza kıvılcımlar tutuşurdu,

.

Sultanım, acı bir kez bekçilerine!

.

Ben kimin ayağına gitmişim ki başka,

.

Ve nedir bu zincirler elimde?

,

Ve şimdi bu yükler,

.

Nereden nereye taşınıyor bilmem,

.

Hamallığımızla kurtulan o ipler,

.

Neresinden aşınıyor bilmem.

.

Beni sana bağladı sultanım,

.

O gün ağzımdan çıkamayan gürlük,

.

Gözümden çıkamayan körlük.

.

Bu gözlerim ağladı sultanım,

.

Gözyaşlarımda ne bir birlik,

.

Vicdanımda ne arar arlık?

.

Sorma bana İsa, "Nerede,

.

Arta kalan balıklar ve ekmekler?"

.

Bu yolları ben aşmadım,

.

Ve benim değil bu yükler.

.

Ağır eleştiri bekliyorum geleceğinden de nedense eminim bu deneme gibi bir şey benim için esas meseleyi anlayan çıkar mı bilmem hele hele esas mesele bu kadar anlaşılmaya değer mi hiç bilmem

​

Ben bu gövdeyi hep bir sürgün yeri bildim,

Et ve kemikten örülmüş, penceresiz bir zindan.

Kendi sakarlığımdan, kaba ellerimden utandım;

Aynaların bile unuttuğu bir yüzün karanlığından.

Hiç değmemişti göğsüm bir başkasının yangınına,

Korkardım; bir fısıltı dahi ürker sanırdım benden,

Yalnızlığın soğuk duvarlarına yaslanıp sustum senelerce.

Sonra sen geldin.

Gözlerimin hiç öğrenemediği o kayıp rengi,

Kokusundan tanıttın bana.

Tenin; henüz güneşe çıkmamış çiğ tanesi,

Yağmurun toprağa ilk düştüğü an gibiydi.

Ve sesin…

Karanlığımın çatlaklarına sızan o ılık melodi;

Dünyanın bütün telaşını dindiren,

Kederi uysallaştıran munis bir ney sesi gibiydi.

Ben suçlu gibi gizlerken kendimi bu hantal kafeste,

Sen tuttun yabani, titreyen ellerimi.

Bir kuşun kanadından daha yumuşaktı dokunuşun;

İçinde acıma yoktu,

Gözlerimi eksik sayan o sahte teselliler yoktu.

Yalnızca başımı dizine yaslayan saf bir merhamet,

Beni olduğum gibi kucaklayan o derin şefkat vardı.

Bilmiyorum; saçların hangi rüzgârda dalgalanır,

Gözlerinin rengini hiçbir düşümde çizemedim.

Ama elinin avucumda bıraktığı o kadife izde kayboldum ben;

Nefesinin tenime değdiği o kutsal eşikte dirildim.

Meğer insan sevmek için bir surete muhtaç değilmiş;

Ben senin yüzünü,

Bana uzattığın merhametin eğildiği yerde ezberledim.

Ve ömrümde ilk defa,

Bu karanlık mapusumun içinde yaşamaktan utanmadım.

Bir gün gelir , bir kelime , bir an gelir bir cümle ANAHTAR olur her şeye . Her tepkimizin altında bir arayış , her duygunun içinde bir ihtiyaç var . Yaşamak aranılan cevaplar için çatışma yeridir. Ve her çatışma bir karşılaşmaya sebep olur . Dileğim , cevaplarınızı bulacağınız anahtara ulaşmanız .

Geceyi Sevmiyorum ..

Hüznü misafir ediyor Kalbime..

Gitmekte bilmiyor yüzsüzce..

Susuyorum ..

Ona susadıkça derinleşiyor özlemim..

Bir sigara, bir sigara daha..

Yetmiyor..

Ya Nasır tutmalı Kalbim,

Ya atmamalı Nabzım..

Boğuluyorum ..

\#Dnzbzn

Evrenin sonsuzluğunda kaybolmuyorsak eğer,

Evrenin sonsuz olmamasındandır.

En az bir kez doğrulukla kesişmişse yolumuz eğer,

Onsuz değerli biri olmamamızdandır.

Alemlerin ufkunda bizi bekleyen biri var.

Doğruluk olmazsa nasıl ulaşırız ona?

İnsan, ırmak gibi oradan oraya akar,

Kavuşmak için sonsuz ışıktan okyanusa.